Ons Pardon
Draagvlak
Visie

Ons Pardon

Het doel van Ons Pardon is Wageningse ‘oudewetters’ te helpen de tijd te overbruggen tot het pardon dat er in de loop van 2007 waarschijnlijk komt. Daarnaast wil Ons Pardon hen nú al in staat stellen om een begin te maken met het opbouwen van een normaal leven.

Stichting Ons Pardon biedt:
• Een basisinkomen voor de deelnemers;
• Sociale, juridische en maatschappelijke begeleiding en mogelijkheden tot (verdere) inburgering;
• Woonruimte die beschikbaar is tot eind 2007 (ter beschikking gesteld door twee Wageningse woningaanbieders).

Draagvlak
Ons Pardon is voortgekomen uit een overleg van zes organisaties die asielzoekers ondersteunen: de Raad van Kerken in Wageningen, Stichting Noodopvang Wageningen, Stichting Vluchteling Onder Dak, Stichting Vluchtelingenwerk Midden-Gelderland, Van Harte Pardon Wageningen en de Scholengroep Hartenkreten. Deze organisaties blijven bij het project betrokken.

Ons Pardon onderhoudt nauwe contacten met o.a.:
• Het Wageningse gemeentebestuur;
• Wageningse afdelingen van politieke partijen;
• Wageningse woningbouwcorporaties;
• De kerken in Wageningen en omliggende gemeenten.

Met als resultaat:
• Politieke en maatschappelijke steun;
• Financiële toezeggingen;
• De beschikbaarheid van een aanzienlijk aantal woningen voor de deelnemers.

Visie
Ons Pardon heeft geen politieke kleur. Het standpunt dat de asielzoekers die nog onder de oude vreemdelingenwet naar Nederland zijn gekomen (de zogenoemde ‘oudewetters’) een moreel recht hebben om in Nederland te blijven, is gebaseerd op de volgende argumenten:
• Het druist in tegen elk rechtsgevoel om mensen die al langer dan vijf jaar in onzekerheid verkeren geen enkel toekomstperspectief te bieden;
• De ontstane situatie is mede het gevolg van een tekortschietend overheidsbeleid van opeenvolgende kabinetten, dat niet aan de asielzoekers kan worden verweten;
• Het feit dat mensen lange tijd verbleven hebben in Nederland en geworteld zijn geraakt in de Nederlandse samenleving is een argument om hen toe te laten, zeker waar het kinderen betreft;
• Asielzoekers mogen na zo’n lange periode niet gedwongen worden terug te keren naar hun land van herkomst; omdat ze daar vaak geen netwerken meer hebben, en omdat de veiligheidssituatie in die landen regelmatig zorgwekkend is.

De bovenstaande argumenten zijn in overeenstemming met het oordeel van gezaghebbende mensenrechtenorganisaties en internationale instanties over het Nederlandse asielbeleid (zie ook achtergronden).

Folder als pdf