1. Wie komen in aanmerking voor ondersteuning door Ons Pardon en om hoeveel mensen gaat het naar verwachting?
Ons Pardon ondersteunt uitgeprocedeerde ‘oudewetters’ die in beeld zijn bij Wageningse hulporganisaties. Momenteel maken zo'n 75 mensen gebruik van het ondersteuningsaanbod. Dit aantal kan nog oplopen in de komende maanden.

2. Waar zijn mensen gehuisvest?
Het grootste deel van de deelnemers is gehuisvest in woningen die kosteloos ter beschikking zijn gesteld door de woningaanbieders De Woningstichting en Idealis.

3. Wat gaan doen jullie als het pardon er toch niet komt?
Nu de Tweede Kamer en de regering hebben aangegeven dat het pardon er moet komen, is dit een vrij theoretische vraag geworden. Maar je weet het maar nooit. Het antwoord dat we vanaf het begin hebben gegeven is het volgende. Mensen de regie over hun eigen bestaan teruggeven, is altijd zinvol. Mochten niet alle deelnemers in aanmerking komen voor de pardonregeling waaraan nu wordt gewerkt, dan moeten andere mogelijkheden onderzicht worden. Sommigen zullen op andere gronden wellicht aanspraak kunnen maken op een verblijfstitel (bijvoorbeeld op grond van de schrijnendheid van hun situatie). Mocht dit niet lukken, dan kunnen deelnemers geholpen worden om door te migreren of om terug te keren naar de regio van herkomst.

4. Geven jullie mensen geen valse hoop?
Hoewel wij ervan uitgaan dat er in 2007 een pardonregeling komt, blijft er altijd een mate van onzekerheid bestaan. De deelnemers kiezen er zelf voor om deel te nemen aan dit project. Onderdeel van de voorlichting is dat wij geen garanties kunnen bieden. Het alternatief voor hoop bieden, is in dit geval mensen laten afglijden naar een manier van bestaan die wij niemand toewensen.
Wat wij willen bieden is een toekomstperspectief. Een reden om niet bij de pakken neer te gaan zitten en zelf het heft in handen te nemen. Als mensen eenmaal geïntegreerd zijn in de samenleving zal het steeds moeilijker worden om ze alsnog uit te zetten. Dat veroorzaakt meer maatschappelijke onrust als het wegvoeren van mensen uit een achteraf gelegen asielzoekerscentrum.

5. Is het wel legaal wat jullie doen?
De statuten van Stichting Ons Pardon, en de werkwijze zijn uitvoerig getoetst. De Stichting heeft ook een startsubsidie van de gemeente gekregen. Ons Pardon doet op grotere schaal wat tal van noodopvangorganisaties in Nederland doen.

6. Waarom plaats je niet alle deelnemers in een tijdelijke noodopvang?
We kiezen heel bewust niet voor een bed-bad-broodregeling. Daarmee ontneem je mensen de vrijheid om zelf keuzes te maken en hun leven in te richten op de wijze die ze zelf willen. Van integratie is geen sprake als je nog steeds als groep apart wordt gezet. Daarbij komt dat de kosten van opvang in een centrum nagenoeg gelijk zijn aan die welke de aanpak van Ons Pardon met zich meebrengt.

7. Geldt dit plan voor alle asielzoekers in Wageningen?
Nee, Ons Pardon ondersteunt alleen Wageningers die onder de oude vreemdelingenwet (voor 1 april 2001) een asielaanvraag in Nederland hebben gedaan. Daarbij kijken we niet naar de uitkomst van hun asielprocedure. De asielwetgeving is ingewikkeld en kent vele regels en uitzonderingen op regels. Wij willen ons verre houden van juridische haarkloverij om te bepalen of mensen wel of niet tot de doelgroep behoren. Wel sluiten we mensen uit die veroordeeld zijn wegens ernstige misdrijven, omdat zij ook niet onder een pardon zullen vallen.

8. Kunnen deze asielzoekers meteen opgenomen worden in het project?
Dat hangt van omstandigheden af. Asielzoekers die aanspraak kunnen maken op opvang door de overheid (landelijk of lokaal), zullen in principe geen deelnemer zijn in Ons Pardon. We hanteren als vuistregel dat asielzoekers drie maanden nadat ze uitgeprocedeerd raken de volledige voorzieningen kunnen krijgen. Deze buffer is ingebouwd om asielzoekers niet te verleiden tot het onbenut laten van andere mogelijkheden die mogelijk uitzicht bieden op een verblijfsvergunning. Tevens is de wachttijd bedoeld om geschikte woonruimte te kunnen zoeken in samenspraak met de Wageningse woningaanbieders.

9. Kost dit project niet heel veel geld?
Ja, solidariteit kost nu eenmaal wat en voor niets gaat de zon op. Het gaat om tonnen per jaar. Voor het grootste deel van de begroting hebben we overigens al dekking.

10. Hoe denken jullie dan de kosten te gaan dekken?
Ruwweg onderscheiden we drie bronnen van inkomsten. Gemeentelijke en provinciale overheden, particulieren, en kerken, bedrijven en fondsen.

11. Wat doen de bestaande hulporganisaties als SVMG, SNOW en VOD nog?
Die blijven hun bestaande hulpaanbod continueren. Het gaat in dit project maar om een deel van de hele groep asielzoekers en vluchtelingen. De stichting zal voorts gebruik maken van de capaciteit en knowhow van deze organisaties bij de begeleiding van de doelgroep van dit project.

12. Is dit project ook bedoeld voor de groep ex-ama’s?
Voor zover zij zijn binnengekomen onder de oude vreemdelingenwet wel. In overleg met de gemeente zal nog bepaald worden of er een apart project voor deze doelgroep opgezet moet worden. De verwachting is namelijk dat zij binnen nu en twee jaar hun leefgeld zullen verliezen.

13. Zal het project geen aanzuigende werking hebben?
Nee, afgesproken is dat de deelnemers door de coördinatoren van de hulporganisaties op persoonlijke titel worden benaderd. Aan de hand van de vooraf opgestelde criteria hebben zij een lijst met potentiële deelnemers opgesteld. Deelnemers kunnen niet zichzelf aanmelden. Het is dus een gesloten systeem.

14. Wie bepaalt er of iemand kan deelnemen aan het project?
De bestaande hulporganisaties bepalen dat. Het gaat om mensen die in hun cliëntenbestand zitten. Zij kennen deze mensen en hebben weet van hun situatie. Zij zijn ook bekend met de criteria voor deelname. Uiteindelijk besluit de asielzoeker zelf of hij of zij wel of niet deelneemt aan het project.

15. Hoe zit het met de asielzoekers zelf, hebben zij nog wat te zeggen?
We benaderen de deelnemers vanuit de visie dat zij zelf de regie over hun leven weer dienen op te pakken en daarin ook zelf keuzen moeten maken. Onderdeel van het project is een deelnemersraad. Die overlegt regelmatig met de projectcoördinator over de voortgang en de resultaten van het project.

16. Is wat jullie doen niet erg politiek?
Ons Pardon vertegenwoordigt geen politieke stroming. Het is gewoon een kwestie van fatsoenlijk bestuur om rekening te houden met de gevolgen van het beleid voor mensen. Wij voelen ons gesterkt in deze opvatting, door de kritiek van internationale instanties, als het VN-Comité voor de Rechten van het Kind en de Raad van Europa op het Nederlandse uitzettingsbeleid voor oudewetters.